حيات، در ابرهاى ميان ستارگان پراکنده هستند

۲۰ خرداد ۱۳۸۵ | ۰۴:۴۳ کد : ۹۴۶۳ رويدادهاى زمين و معدن
تعداد بازدید:۱۶۱
شواهد مختلفى نيز وجود دارد که نشان مى دهد برخى از اجزاء به وجود آورنده حيات به وسيله...

براساس دو مقاله پژوهشى که در نشريه "نيچر" (طبيعت) منتشر شده است، شواهد تازه حاکى از آن است که عوامل لازم براى حيات، در ابرهاى ميان ستارگان پراکنده هستند.   محققان در آزمايشگاه شرايط بسيار سردى را که در فضا وجود دارد شبيه سازى کردند و نشان دادند که ذرات ريز يخ موجود در فضا، درصورتى که در معرض تابش اشعه مافوق بنفش قرار گيرد، مى تواند محل انجام واکنش هاى مهمى باشد که به تشکيل آمينواسيدها منجر مى شود.آمينواسيدها عناصر تشکيل دهنده پروتئين ها هستند. پروتئين ها ملکول هاى پيشرفته اى هستند که به توليد و نگهدارى ارگانيسم هاى زنده کمک مى کنند.دانشمندان مى گويند ممکن است اين ذرات يخ و در نتيجه آمينواسيدها، که در ميان ابرهاى آسمانى وجود داشتند، با تشکيل منظومه شمسى به زمين رسيده و به آغاز حيات در زمين کمک کرده باشند
   نظريه هاى قبلى   
   شواهد مختلفى نيز وجود دارد که نشان مى دهد برخى از اجزاء به وجود آورنده حيات به وسيله شهاب سنگ هايى که در نخستين دوره هاى تشکيل زمين به آن برخورد کرده اند، وارد زمين شده است. اما دانشمندان هنوز نمى دانند اين اجزاء اصولا چگونه وارد شهاب سنگ ها شده اند.به نظر مى رسد اين وضع از دو طريق ممکن باشد.
   يک احتمال اين است که اجزاء لازم براى حيات يا انواع آمينو اسيدها، در نتيجه وقوع واکنش هاى شيميايى پيچيده اى با دخالت آب در سطح يا در دل شهاب سنگ ها، به وجود آمده باشند. اين شهاب سنگ ها در دوره جوانى منظومه شمسى شکل گرفته اند.براى مثال، تحليل شهاب سنگ معروف "مرچيسون" نشان مى دهد که اين سنگ شامل 70 نوع آمينو اسيد است.
   اما دو گروه از محققان، يکى به رهبرى "مکس برنستاين" از موسسه "ستى" در آمريکا و ديگرى به سرپرستى "اوو ميرهينريچ" از شهر "برمن" آلمان، که مقالات خود را در نشريه "نيچر" به چاپ رسانده اند، نظريه اى جديدى را در مورد چگونه آمينواسيدها مطرح مى کنند.   
   حيات در فضا   
   نظريه اين دو گروه مى گويد که آمينواسيدها در نتيجه وقوع واکنش هاى شيميايى در ذرات يخ ساکن در فضاى ميان ستارگان، به وجود آمده اند.
   محققان با استفاده از اشعه مافوق بنفش و ايجاد سرماى منفى 258 درجه سلسيوس (که 15 درجه بالاتر از صفر مطلق است)، شرايط حاکم بر فضاى ميان ستارگان را در آزمايشگاه شبيه سازى کردند.آنها سپس ملکول هايى مانند "منواکسيد کربن" و "آمونياک" را که مطمئن هستند در فضاى ميان ستارگان نيز وجود دارند، در شرايط شبيه سازى شده قرار دادند. هر دو گروه گزارش مى دهند که اين کار به تشکيل آمينواسيدها منجر شد.
   البته آزمايش هاى دو گروه عينا يکسان نبود. يکى از دو گروه، از مخلوطى که از آب غنى بود استفاده کرده است و گروه ديگر از ترکيبى با آب بسيار کم استفاده کرد که آمينو اسيدهاى بسيارى بيشترى توليد کرد.اين تحقيقات دليل ديگرى است که بر مجموعه فزاينده اى از شواهد که مى گويد تشکيل ملکول هاى پيچيده به شکلهاى مختلف در محيط هاى مختلف کيهانى روى مى دهد، اضافه مى کند. به علاوه اين نتايج مايه دلگرمى براى کسانى است که گمان مى کنند حيات بايد به وفور در ساير نقاط جهان نيز وجود داشته باشد.

کلید واژه ها: سایر موارد


نظر شما :