چکيده باتوجه به فراوانى نسبى و محدوده چينه شناسى کوتاه نانوفسيلهاى آهکى ، اين گروه از فسيل ها به عنوان ابزار بسيار مناسبى براى زير تقسيمات بيو استراتيگرافى، بخصوص در کرتاسه فوقانى مورد استفاده قرار مى گيرند. ويژگى شناورى و در نتيجه پراکندگى جغرافيايى وسيع آنها در تطابق هاى بين ناحيه اى موثر مى باشد. به همين دليل و با توجه به اينکه تا کنون مطالعه فسيل شناسى دقيقى روى سازند نيزار انجام نشده است، اين سازند بر مبناى نانوپلانکتونهاى آهکى در برش الگو مورد مطالعه قرار گرفته است. اين برش در تنگ نيزار واقع در جاده مشهد- سرخس قرار گرفته که از شهر مشهد 122 کيلومتر و از روستاى مزدوران 17 کيلومتر فاصله دارد. ليتولوژى آن شامل ماسه سنگهاى ضخيم لايه گلوکونيتى، شيل و يک لايه سنگ آهک ماسه اى در بخش فوقانى مى باشد. در اين مطالعه تعداد 48 نمونه از بخشهاى شيلى سازند برداشت و پس از آماده سازى مورد مطالعه قرار گرفت. نتايج حاصل از مطالعات تاکسونوميکى نانوپلانکتونهاى آهکى مورد مطالعه منجر به شناسايى 9 خانواده، 19جنس و 39 گونه گرديده است. با توجه به گسترش چينه شناسى نانوپلانکتونهاى آهکى موجود در مقطع مورد مطالعه و اولين حضور گونه هاى شاخص و تجمع فسيلى همراه دو بايو زون که با زونهاى CC25 وCC26 از زون بندى (Sissingh,1977) و زير زونهاى CC25c,CC26a,CC26b از زون بندى(Perch – Nielsen,1985) هم خوانى دارند، براى اين بخش پيشنهاد مى گردد.بر مبناى بايوزونهاى مشخص شده سن سازند نيزار در محل برش الگواز آغاز ماستريشتين پسين تا بالاترين بخش ماستريشتين پسين پيشنهاد مى گردد.