دانشمندان مىگويند: به احتمال زياد، علت انقراضهاى گسترده در کره زمين برخورد دنبالهدارهاى فضايى نبوده است. دانشمندان بررسى و تبادل نظر کردهاند که چه تعداد از رويدادهاى انقراض گسترده در تاريخچه زمين حاصل برخورد يک جرم آسمانى بر سطح اين سياره بوده است. اکثر دانشمندان معتقدند که برخورد يک سيارک به زمين در حدود ٦٥ ميليون سال قبل سبب انقراض دايناسورها شده است، اما هنوز اين دانشمندان مطمئن نيستند که چه تعداد از اين انقراضها روى اين سياره خاکى در اثر برخورد سيارک يا دنبالهدارها اتفاق افتاده اند. در واقع اخترشناسان معتقدند که درون منظومه شمسى دو سياره کيوان و مشترى حداقل تا حدودى مانند سپر دفاعى عمل کرده و با ميدان جاذبه خود از ساير سيارات و ستارهها در برابر دنبالهدارها و سيارکها حفاظت مىکنند و شاهد اين مدعى برخورد يک دنبالهدار در روز ٢٠ جولاى امسال با مشترى بوده است. به همين خاطر محققان دانشگاه واشنگتن در يک پژوهش جديد نشان دادند، احتمال اين که تمام انقراضها در کره زمين در اثر برخورد دنبالهدارها بوده باشند، خيلى اندک است. اخترشناسان با شبيهسازىهاى رايانهيى مدل تکامل ابرهاى دنبالهدارها در منظومه شمسى در حدود ٢/١ ميليارد سال را ايجاد کردند. اين شبيه سازى به آنها امکان داد که ابر Oort را مشاهده کنند که باقيمانده يک سحابى است که منظومه شمسى ما از آن سحابى شکل گرفته است. حدود ٢٥ سال ابر Oort براى دانشمندان اسرار آميز بوده، چون منطقه در منظومه شمسى بوده که قابل رويت نيست. محققان پيش از اين تصور مىکردند، از اين منطقه اجرام آسمانى زمين را مورد هدف قرار مى دادهاند، اما اکنون با اين شبيه سازى دريافتند که زمين فقط دو يا سه بار طى ٥٠٠ ميليون سال قبل از اين ناحيه مورد هدف دنبالهدارها قرار گرفته است. به عقيده آنها برخورد دنبالهدارها با زمين بسيار نادر بوده و انقراضهاى زمينى احتمالا دلايل ديگرى هم داشته است. ايسنا
مراکز
