عامل بیماری: تاثیر قلع بر روی بدن

التهاب فوليکولهاى مو به دليل عفونت باکتريايى فوليکوليت ناميده ميشود. جوشهاى پر از چرکى که در نتيجه اين وضعيت ايجاد ميشوند، ممکن است در هر قسمتى از بدن به وجود آيندفوليکوليت باکتريايى عبارت است از يک عفونت باکتريايى سطحى يا عمقى فوليکول هاى (پيازچه هاى ) موى پوست . اين بيمارى مسرى است و مى تواند هر کجا از پوست بدن را درگير سازد، اما معمولاً در نواحى بدون پوشش مثل بازوها، پاها، و ناحيه ريش صورت رخ مى دهد.

 فرم هاى بيمارى زاى عنصر:
کانى کاسيتريت، غبار و بخار اکسيدقلع، ترکيبات قلع آلى، کانيهاى سولفيدى قلع مانند تئاليت و استانيوت.

طبقه بندى:غيرضرورى
عملکرد عنصر در بدن:منابع خوراکى مصرف روزانه
راه ورود: قلع معدنى : به مقدار بسيار کم از راه گوارش و استنشاق ؛ قلع آلى: بلع، استنشاق، پوست 
راه خروج: قلع معدنى: مدفوع و به مقدار بسيار کم از راه ادرار. قلع آلى: بسته به ترکيب آن از راه صفرا و ادرار

مکانيزم:
   - قلع معدنى به ندرت از راه گوارش جذب مى شود.
   قلع جذب شده در بسيارى از بافتها از جمله در سيستم ريتکولو اندويلتال کبد و طحال يافت مى شود. قلع معدنى بلعيده شده از راه مدفوع دفع مى شود و قلع استنشاق شده در ريه مى ماند.
   - قلع آلى از راه استنشاق، گوارش يا پوست جذب مى شود و بسته به نوع ترکيب آن از راه صفرا يا ادرار دفع مى شود.

 علائم بیماری: پوستول (جوش چرکى ) با خصوصيات زير:
اين جوش هاى چرکى به رنگ زرد ـ سفيد هستند و اطراف آنها حاشيه قرمز باريکى وجود دارد.
اندازه آنها 2-1 ميلى متر است ؛ تعداد آنها ممکن است کم يا زياد باشد.
از اين جوش هاى چرکى ، چرک آغشته به خون که از سلول هاى مرده تشکيل شده است خارج مى شود.
از وسط بعضى از اين جوش هاى چرکى مو بيرون زده است ؛ اما بعضى ديگر ممکن است نزديک به پيازچه مو باشند.

 اثرات منفى:
   1- قلع معدنى (غيرآلى): کارگرانى که با غبارهاى قلع بسيار متراکم برخورد داشته اند با تحريک چشم، حلق و سيستم تنفسى مواجه بوده اند.
   تماس طولانى مدت سبب يافته هاى مهم در گرافى ريه مى شود زيرا قلع راديواپک است.
   تماس با بخارات قلع ممکن است سبب تب بخار فلز شود.
   2- قلع آلى: تماس حاد با ترى متيل و ترى اتيل قلع ممکن است سبب تحريک پوستى و متعاقب آن اثراتى بر سيستم اعصاب مرکزى شود. سردرد، سستى و اختلال بينائى نيز ممکن است رخ دهد.
   در بيماران وخيم مسموميت سيستم اعصاب ممکن است سبب تشنج و کوما شود. بهبود در موارد غيرکشنده ممکن است به تاخير بيفتد.
   - تماس مزمن: بثورات اريتماتوز (قرمزى) پوست و فوليکوليت (التهاب فوليکول مو) بخصوص در زير شکم و ران

راه ورود: قلع معدنى : به مقدار بسيار کم از راه گوارش و استنشاق ؛ قلع آلى: بلع، استنشاق، پوست

راه تشخيص:
   - علائم بالينى و شرح حال
   - بعد از تماس مزمن با قلع معدنى، عکس ريه ممکن است دانسيته هاى نودولار در زمينه ريه نشان دهد
   - اسپيرومترى ( تست عملکرد ريه): اسپيرومترى غيرنرمال مطرح کننده همراهى تماس با سيليس يا ساير عوامل فيبروژينک است
   - مسموميت حاد بدليل ترکيبات مس آلى ممکن است با شواهدى دال بر اختلال عملکرد کليه و کبد و EEG1 غيرنرمال بروز کند
   - سطح ادرارى قلع در تشخيص کمک کننده است اما براحتى در دسترس نيست
   
 راه پيشگيرى:
   - ايجاد محفظه و تهويه مطبوع به هنگام فرآيند فروبرى و بسته بندى
   - محافظت دستگاه تنفسى
   - ترکيبات آلى قلع بايد با دقت بسيار بالا بکار گرفته شوند
   - مراقبت پزشکى: بايد بر سيستم تنفسى، پوست و سيستم اعصاب کارگرانى که با قلع سروکار دارند، توجه شود
   
 درمان:
   - جداسازى کارگر از تماس: اثرات پوستى و تحريکى بر طرف خواهند شد
   - بعد از تماس پوستى با ترکيبات آلى قلع، بايد پوست را با پاک کننده هاى قوى و آب تميز نمود تا از جذب آن جلوگيرى شود
   - مسموميت عصبى، کبدى و کليوى در موقع وقوع بايستى درمان شوند.