بررسى تأثير سايندگى بر قابليت حفارى سنگها
محمد عطايى1* و سيد هادى حسينى1
چکيده
سايندگى به عنوان يکى از مهمترين پارامترهاى مؤثر در قابليت حفارى سنگها، سرعت حفارى در معادن را به شدت تحتتأثير خود قرار مىدهد. تا کنون چهار روش شناخته شده براى ارزيابى سايندگى سنگها ارائه شده است که از جمله آنها مىتوان به روش شاخص سايندگى سنگ (RAI)، انديس سايش سورشار (CAI)، فاکتور سايش شيمازک (F-abrasivity) و انديس سايش سرمته (BWI) اشاره کرد. در اين مقاله، سايندگى شش نوع سنگ معدن با استفاده از فاکتور سايش شيمازک و شاخص سايندگى سنگ مطالعه شده است. براى اين منظور با استفاده از مقاطع نازک، ميزان کوارتز محتوى و ميانگين اندازه دانهها محاسبه شده است. همچنين ميزان مقاومت فشارى و کششى (آزمون برزيلى) سنگها در آزمايشگاه تعيين شده است. براى تعيين قابليت حفارى سنگها، کليه نمونههاى سنگى با استفاده از دستگاه حفارى ضربهاى- دورانى چکش بالا مورد حفارى قرار گرفته و سرعت حفارى در آنها ثبت شده است. نتايج حاصل از آزمايشهاى انجام شده، نشان مىدهد با افزايش ميزان فاکتور سايش شيمازک سرعت حفارى به صورت لگاريتمى و با افزايش ميزان شاخص سايندگى سنگ سرعت حفارى به صورت نمايى کاهش مىيابد.
کليدواژهها: حفارى، سايندگى، فاکتور سايش شيمازک.
1دانشگاه صنعتى شاهرود، دانشکده مهندسى معدن، نفت و ژئوفيزيک، شاهرود، ايران.
تاريخ دريافت: 13/12/1386
تاريخ پذيرش: 21/07/1387