بررسى تحليلى و آزمايشگاهى تأثير المان­هاى تسليح در بهبود خواص ژئوتکنيکى خاک

 حسين غياثيان¹، سهيل قره²*، حسين صالح زاده¹، رزا رسولى¹ و  ايرج رحمانى³

چکيده

استفاده از عناصر کمکى در بهسازى و اصلاح خواص مهندسى خاک از دير باز مورد توجه بشر بوده است. امروزه کارايى و توانايى روش تسليح خاک در ارائه راهکارهاى عملى مناسب در پروژه­هاى مختلف موجب شده تا اين دانش به سرعت جاى خود را در مهندسى ژئوتکنيک باز نمايد. در راستاى افزايش ظرفيت باربرى خاک و کاهش نشست­هاى آن، سامانه‌‌هاى سلولى ژئوسينتتيکى (GCS) ابداع شده است، که اين سامانه‌‌ها متشکل از قاب، پوسته ژئوسينتتيکى و خاک هستند. در نوشتار حاضر، رفتار تحليلى و آزمايشگاهى سامانه‌‌هاى سلولى ژئوسينتتيکى کوچک مقياس بر روى نمونه­هاى استوانه­اى پرشده از ماسه سواحل درياى خزر و به ارتفاع 5/10 و قطر 10 سانتي­متر در شرايط مسلح و غيرمسلح بررسى شده است. بررسى‌هاى آزمايشگاهى در دستگاه سه محورى و در شرايط فشار همه جانبه خارجى صفر و بررسى‌هاى تحليلى با استفاده از نرم افزار اجزاى محدود ABAQUS 6.7 انجام شده است. همچنين در اين نوشتار، تأثير مسلح کننده­هاى قائم و افقى، تعداد و آرايش آنها در افزايش ظرفيت باربرى، کاهش نشست و تغييرشکل­هاى جانبى نمونه، مورد ارزيابى قرار گرفته است. هم­خوانى مناسبى بين نتايج به‌دست آمده از بررسى‌هاى تحليلى و آزمايشگاهى وجود دارد و در همه  موارد بررسى‌هاى تحليلى نتايج محافظه­کارانه­ترى نسبت به نتايج بررسى‌هاى آزمايشگاهى ارائه مي­دهد. افزون بر نتايج نشان مي­دهد المان­هاى تسليح قائم نسبت به المان­هاى تسليح افقى به ميزان قابل توجهى سبب افزايش ظرفيت باربرى و کاهش نشست سيستم سلولى ژئوسينتتيکى (GCS) مي­شوند، اما تغيير شکل­هاى جانبى نمونه در تسليح افقى نسبت به تسليح قائم کمتر است.

 کليدوا‍ژه‌ها: سامانه سلولى ژئوسينتتيکى(GCS)، بهسازى خاک، تسليح قائم و افقى، بررسى‌هاى تحليلى و آزمايشگاهى

¹دانشگاه علم و صنعت ايران، تهران، ايران.

²دانشگاه پيام نور، مرکز مشهد، مشهد، ايران.

³ پ‍ژوهشکده حمل و نقل وزارت راه و ترابرى، تهران، ايران.

تاريخ دريافت: 16 /05/1387

تاريخ پذيرش:  09/10/1387