گردهمايى بيست و هفتم و  تعامل

برگزارى گردهمايى‌هاى علوم‌زمين سازمان زمين‌شناسى و اکتشافات معدنى کشور که بدون شک يکى از دست‌آوردهاى  گرانبهاى اين سازمان است، عمرى بيش از يک ربع قرن را پشت سر گذاشته که اين تداوم خود يک رکورد اگر بى‌نظير نباشد در مقياس و مقايسه با گردهمايى‌ها و همايش‌هاى ديگر کم نظير است. بدون تعارف به ندرت ديده يا شنيده شده که همايش‌ها بويژه از نوع علمى آنها از مرز 5 تا 10 گذشته باشند بنابراين مى‌توان اين رکورد را از افتخارات سازمان منظور نمود که بسيار با ارزش است. شايد در گذشته با کمبودها و مسائل اين گردهمايى بويژه سال‌هاى نخست آن که مقارن با جنگ تحميلى بود چيزهايى در همين سخن سردبير گفته بوديم که از آن جمله تعداد مقالات و امکانات اطلاع رسانى و چاپ و تکثير مقالات بوده است. وقتى به اعدادى چون 50- 60 مقاله سال‌هاى اوليه در مقابل با 800 مقاله در آخرين گردهمايى نظرى منصفانه بياندازيم، اهميت اين تداوم از ديدگاه‌هاى مختلف به خوبى ديده مى‌شود.

با تأسيس انجمن زمين‌شناسى ايران و به پيروى از وظايف محوله، اين انجمن نيز تا سال گذشته رأسا" به برگزارى گردهمايى سالانه اقدام مى‌نمود که در جاى خود از اهميت ويژه‌اى برخوردار بود.

وقتى مسئولين انتخابى دوره جديد انجمن زمين‌شناسى و مسئولين سازمان در جلساتى به رايزنى‌هاى لازم در مورد زمين‌شناسى و مسائل آن در سطح کلان پرداختند، يکى از مهم‌ترين آنها برگزارى همايش‌ها و گردهمايى‌هاى سالانه بود که پس از بررسى‌هاى لازم به نتيجه مطلوب منتهى شد که پرهيز از موازى‌کارى‌هاى با موضوع واجد(مانند همايش‌ها) بود. به همين بهانه و با تعامل بسيار عالمانه گردهمايى بيست و هفتم با همکارى و هميارى سازمان و انجمن زمين‌شناسى ايران که به صورت همزمان و با بهره‌گيرى از کليه امکانات دو طرف با نظم و انظباط خاص و بالا بودن کيفيت  آن برگزار شد که به طور خلاصه نتايج زير از آن به دست آمده است:

- بالا رفتن تعداد و کيفيت مقالات

- جلوگيرى از هزينه‌هاى مضاعف دوباره‌کارى‌ها

- جلوگيرى از چاپ تکرارى مقالاتى که با تغيير عنوان به هر دو گردهمايى داده مى‌شد.

- ايجاد تعامل و هماهنگى‌هاى لازم به منظور نيل به اهداف مشترک جامعه زمين‌شناسى

- به کارگيرى امکانات دو طرف براى برگزارى هرچه بهتر همايش و ....

با توجه به موارد بالا، ما اين همکارى و تعامل را به فال نيک مى‌گيريم و آينده روشنى را با تقويت اين گونه همکارى‌ها پيش رو مى‌بينيم و رجاء واثق داريم که مسائل و مشکلات جامعه زمين‌شناسى‌مان فقط در سايه همکارى‌ها و همفکرى و اتخاذ تصميم‌هاى واحد تمامى دست‌اندرکاران، جوامع، سازمان‌هاى ذيربط و دانشگاه‌ها به نتايج مطلوبى خواهد رسيد.